„არ გჯეროდა, რომ შემეძლო სიყვარულისგან მოვმკვდარიყავი. მაშ იცოდე – მე მოვკვდი. დედამიწა დაყრუვდა. სიმღერა აღარ ძალმიძს… იცოდე, ყველგან ჩემს გამქრალ ხმას გაიგონებ. ის ყველგან შენი თანამდევი იქნება, სიზმარშიც კი, გარს შემოგეხვევა, გონს დაგაკარგვინებს და შენ დანებდები, რადგან ამ ხმას ნებისმიერი ციხე-სიმაგრის აღება შეუძლია. ის ჩემს მაგიერ იძიებს შურს, ჩემი ასე სახალხოდ დამცირებისთვის, ჩემი დღევანდელი მარტოსულობისთვის, უშვილოდ დარჩენისთვის, რომელიც ასე გვიან მიბოძა ღმერთმა და რომელიც შენ, დიახ შენ არი, შენ მაიძულე რომ მომეკლა.“
მარია კალასი 1977 წელს 53 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ოფიციალური ვერსიით გულის შეტევით, არაოფიციალურისა კი – თვითმკვლელობით. დაკრძალვისას მიიტანეს უზარმაზარი თაიგული, წარწერით – არიტოტელესგან – რაც მილიარდერმა ანდერძით დაიბარა. მარია კალასის ფერფლი ეგეოსის ზღვაში მიმოაბნიეს.
